تِ
تَاء
شکل‌هایش در کلمه
ت
تنها
تـ
اول
ـتـ
وسط
ـت
آخر
«ت» نازک، با کمی نفس.
در قرآن
نجوایی · الهَمْسسخت (بسته) · الشِّدَّةپایین (نازک) · الاسْتِفَالباز · الانْفِتَاحبازداشته · الإِصْمَات
۱۲
نوک زبان با ریشه‌ی دندان‌های پیشین بالا
نوک زبان به محل اتصال دندان‌های پیشین بالا به لثه فشار می‌آورد و بعد رها می‌شود.
نوک زبان به محل اتصال دندان‌های پیشین بالا به لثه فشار می‌آورد و بعد با کمی هوا جدا می‌شود.
کلمه‌های دیگر با ت
تَبا فتحه
تِبا کسره
تُبا ضمه
تْبا سکون
صفات
| نجوایی | الهَمْس | نفس همراه حرف جاری می‌ماند، پس صدایش پرهواست. |
| سخت (بسته) | الشِّدَّة | صدا در مخرج کاملاً قطع می‌شود و بعد رها می‌شود. |
| پایین (نازک) | الاسْتِفَال | زبان پایین می‌ماند، پس حرف نازک شنیده می‌شود. |
| باز | الانْفِتَاح | زبان از کام جدا می‌ماند. |
| بازداشته | الإِصْمَات | از جای عمیق‌تری ادا می‌شود، پس گفتنش دقت بیشتری می‌خواهد. |