شین
شِين
شکل‌هایش در کلمه
ش
تنها
شـ
اول
ـشـ
وسط
ـش
آخر
مثل «ش» فارسی، با پخش شدن هوا در دهان.
در قرآن
نجوایی · الهَمْسنرم (روان) · الرَّخَاوَةپایین (نازک) · الاسْتِفَالباز · الانْفِتَاحبازداشته · الإِصْمَاتتفشّی (پخش شدن) · التَّفَشِّي
۷
وسط زبان با کام سخت
وسط زبان به وسط کام سخت بالا می‌رود.
وسط زبان را به سمت کام سخت بالا ببر و بگذار هوا گسترده پخش شود.
کلمه‌های دیگر با ش
شَبا فتحه
شِبا کسره
شُبا ضمه
شْبا سکون
صفات
| نجوایی | الهَمْس | نفس همراه حرف جاری می‌ماند، پس صدایش پرهواست. |
| نرم (روان) | الرَّخَاوَة | تا حرف نگه داشته شود، صدا جاری است. |
| پایین (نازک) | الاسْتِفَال | زبان پایین می‌ماند، پس حرف نازک شنیده می‌شود. |
| باز | الانْفِتَاح | زبان از کام جدا می‌ماند. |
| بازداشته | الإِصْمَات | از جای عمیق‌تری ادا می‌شود، پس گفتنش دقت بیشتری می‌خواهد. |
| تفشّی (پخش شدن) | التَّفَشِّي | هوای «ش» در دهان پخش می‌شود. |