صاد
صَاد
شکل‌هایش در کلمه
ص
تنها
صـ
اول
ـصـ
وسط
ـص
آخر
«س» درشت و پر — عقب زبان بالا می‌رود و دهان پر از صدا می‌شود. با «س» یکی نیست.
در قرآن
نجوایی · الهَمْسنرم (روان) · الرَّخَاوَةبالارونده (درشت) · الاسْتِعْلَاءبسته (پوشیده) · الإِطْبَاقبازداشته · الإِصْمَاتسوت‌دار · الصَّفِير
۱۳
نوک زبان نزدیک دندان‌های پیشین پایین
نوک زبان نزدیک دندان‌های پیشین پایین قرار می‌گیرد و راه بسیار باریکی باز می‌گذارد تا هوا سوت بکشد.
همان جای «س»، ولی عقب زبان را بالا ببر و وسطش را به سمت کام بفشار.
کلمه‌های دیگر با ص
صَبا فتحه
صِبا کسره
صُبا ضمه
صْبا سکون
صفات
| نجوایی | الهَمْس | نفس همراه حرف جاری می‌ماند، پس صدایش پرهواست. |
| نرم (روان) | الرَّخَاوَة | تا حرف نگه داشته شود، صدا جاری است. |
| بالارونده (درشت) | الاسْتِعْلَاء | عقب زبان به سمت کام بالا می‌رود و دهان پر از صدای درشت می‌شود. |
| بسته (پوشیده) | الإِطْبَاق | وسط زبان مثل درپوش به کام می‌چسبد — درشت‌ترین حروف. |
| بازداشته | الإِصْمَات | از جای عمیق‌تری ادا می‌شود، پس گفتنش دقت بیشتری می‌خواهد. |
| سوت‌دار | الصَّفِير | هوا از یک راه باریک در نوک زبان سوت می‌کشد. |