خِ
خَاء
شکل‌هایش در کلمه
خ
تنها
خـ
اول
ـخـ
وسط
ـخ
آخر
مثل «خ» فارسی، ولی درشت‌تر و پرتر.
در قرآن
نجوایی · الهَمْسنرم (روان) · الرَّخَاوَةبالارونده (درشت) · الاسْتِعْلَاءباز · الانْفِتَاحبازداشته · الإِصْمَات
۴
بالای حلق (نزدیک‌ترین به دهان)
عقب زبان به کام نرم و زبان کوچک نزدیک می‌شود و شکافی باریک و زبر باقی می‌گذارد.
عقب زبان را نزدیک بالای حلق ببر و هوا را از شکاف زبر عبور بده.
کلمه‌های دیگر با خ
خَبا فتحه
خِبا کسره
خُبا ضمه
خْبا سکون
صفات
| نجوایی | الهَمْس | نفس همراه حرف جاری می‌ماند، پس صدایش پرهواست. |
| نرم (روان) | الرَّخَاوَة | تا حرف نگه داشته شود، صدا جاری است. |
| بالارونده (درشت) | الاسْتِعْلَاء | عقب زبان به سمت کام بالا می‌رود و دهان پر از صدای درشت می‌شود. |
| باز | الانْفِتَاح | زبان از کام جدا می‌ماند. |
| بازداشته | الإِصْمَات | از جای عمیق‌تری ادا می‌شود، پس گفتنش دقت بیشتری می‌خواهد. |