حِ
حَاء
شکل‌هایش در کلمه
ح
تنها
حـ
اول
ـحـ
وسط
ـح
آخر
«ه»ی قوی و پرنفس که از وسط حلق فشرده می‌شود — مثل «ها» کردن روی عینک برای تمیز کردنش، ولی تنگ‌تر. با «ه» یکی نیست.
در قرآن
نجوایی · الهَمْسنرم (روان) · الرَّخَاوَةپایین (نازک) · الاسْتِفَالباز · الانْفِتَاحبازداشته · الإِصْمَات
۳
وسط حلق
حلق در وسطش، پشت ریشه‌ی زبان، تنگ می‌شود.
وسط حلق را تنگ کن و هوا را از آن عبور بده. بدون خش (آن «خ» است) و بدون صدا (آن «ع» است).
کلمه‌های دیگر با ح
حَبا فتحه
حِبا کسره
حُبا ضمه
حْبا سکون
صفات
| نجوایی | الهَمْس | نفس همراه حرف جاری می‌ماند، پس صدایش پرهواست. |
| نرم (روان) | الرَّخَاوَة | تا حرف نگه داشته شود، صدا جاری است. |
| پایین (نازک) | الاسْتِفَال | زبان پایین می‌ماند، پس حرف نازک شنیده می‌شود. |
| باز | الانْفِتَاح | زبان از کام جدا می‌ماند. |
| بازداشته | الإِصْمَات | از جای عمیق‌تری ادا می‌شود، پس گفتنش دقت بیشتری می‌خواهد. |