لام
لَام
شکل‌هایش در کلمه
ل
تنها
لـ
اول
ـلـ
وسط
ـل
آخر
«ل» نازک و روشن، مثل «ل» فارسی. فقط در نام «الله» پس از فتحه یا ضمه درشت است.
در قرآن
آوادار · الجَهْرمیانه · التَّوَسُّطپایین (نازک) · الاسْتِفَالباز · الانْفِتَاحروان · الإِذْلَاقانحراف (میل) · الانْحِرَاف
۹
لبه‌های جلویی و نوک زبان با لثه
بخش جلوی لبه‌های زبان و نوکش به لثه‌ی دندان‌های پیشین بالا می‌خورد؛ هوا از کناره‌ها عبور می‌کند.
نوک و لبه‌های جلویی زبان را به لثه بزن؛ صدا از کناره‌های زبان عبور می‌کند.
کلمه‌های دیگر با ل
لَبا فتحه
لِبا کسره
لُبا ضمه
لْبا سکون
صفات
| آوادار | الجَهْر | نفس حبس می‌شود و صدا حرف را با خود می‌برد. |
| میانه | التَّوَسُّط | صدا نه کاملاً قطع می‌شود و نه آزادانه جاری است. |
| پایین (نازک) | الاسْتِفَال | زبان پایین می‌ماند، پس حرف نازک شنیده می‌شود. |
| باز | الانْفِتَاح | زبان از کام جدا می‌ماند. |
| روان | الإِذْلَاق | با نوک زبان یا لب‌ها ادا می‌شود، پس گفتنش سریع و آسان است. |
| انحراف (میل) | الانْحِرَاف | صدا از مخرجش منحرف می‌شود: «ل» به سوی کناره‌های زبان، «ر» به سوی پشتِ نوک زبان. |